دو واو ـ داوود ملک‌زاده

در این وبلاگ، اشعار، نقدها و اخبار کتاب مربوط به داوود ملک‌زاده منتشر می‌شود.

می‌روی و دوباره می‌آیی، شاید آری کسی چه می‌داند

بعد از سلام...

با توجه به این‌که برای‌ام مقدور نی‌ست وب‌سایت "دو واو" را به طور مرتب و به فاصله‌های کوتاه‌تری به روز کنم و شعرها و مطالب جدیدم را در آن قرار دهم، فعلن سعی خواهم کرد برخی از آثار منتشر شده در نشریات و سایت‌ها ـ که معمولن جزو کارهای جدید است ـ در پست‌های وب‌لاگ قرار دهم تا هم دوستان‌ در جریان کارها قرار گیرند و هم این‌که آرشیوی از این مطالب در دست‌رس باشد.

 

* * *

 

مقاله‌ای با عنوان "عبور از شعر نیمایی و شاملویی" نوشته‌ی داوود ملک‌زاده در روزنامه‌ی روزگار

اگر چه شعر نو به نام نیما به ثبت رسیده است اما این هرگز به معنای آن نیست که نوگرایی و شکستن قالب‌ها و ایجاد فرم جدید، با نیما آغاز شده است. شاعران و نویسندگانی در ادوار مختلف و به‌خصوص از دوره‌ی مشروطه هر یک با حرکت‌هایی در این راستا، سهمی در شکل‌گیری این نهضت ادبی داشته‌اند. ظهور نیما در شرایط بسته‌ی جامعه‌ی ایران، شکستن بت هزارساله‌ی کلیشه و سنت بود و البته آن‌چه نیما کرد در واقع آغازی بر تحول شعر و ادب فارسی به شمار می‌آمد. باید پذیرفت که نیما به اندازه‌ای که در تئوری، یک شاعر نواندیش و نوگرا نشان می‌دهد در اشعار خود عملا نتوانسته است آن‌طور که باید به این دگراندیشی نایل شود...

برای مشاهده‌ی متن کامل مقاله، روی لینک زیر کلیک کنید:

http://roozegardaily.com/pdf/90-05-15/11.pdf

 

 * * *

 

دو شعر

دو شعر از من در روزنامه‌ی فرهیخته‌گان چاپ شده ـ که البته مال خیلی وقت‌ها پیش است اما خب شعر است دیگر، تازه و کهنه ندارد و این‌که این شعرها را خیلی دوست دارم ـ که متن آن‌ها در زیر می‌آید:

دو شعر از داوود ملک‌زاده

1

هر قدر هم که دور باشی

شب، ماه که می‌تابد

کنار پنجره بیا و خوب نگاه کن!

دل‌ام خوش است

جایی را می‌بینم

که تو هم نگاه می‌کنی.

 

2

(شب. خارجی. ساحل)

دراز می‌کشی بر پلاژی در ساحل خزر

لحاف ترد و خنکی

به روی‌ات می‌ریزد

                       باد.

 متن پی‌دی‌اف فرهیخته‌گان را می‌توانید در لینک زیر مشاهده کنید:

http://www.farheekhtegan.ir/content/view/21119/40/

 

* * *

 

کتاب‌ها...

 

آستارا تنها بندر بی‌کشتی

سومین مجموعه‌ی شعر مستقل‌ام با عنوان "آستارا؛ تنها بندر بی‌کشتی" به احتمال زیاد توسط یکی از ناشران معتبر منتشر خواهد شد. خبرهای تکمیلی را به زودی به اطلاع، خواهم رساند.

 

 تهران برای شعر شدن شهر کوچکی‌ست

این مجموعه‌ی شعر نو که در سال 86 چاپ اول و در سال 88 چاپ دوم شده، هم‌اکنون در آستانه‌ی چاپ سوم قرار دارد. ناشر این کتاب فرهنگ ایلیای رشت است. شاید چاپ سوم را ناشر دیگری در تهران چاپ کند. البته در این خصوص هنوز هیچ تعاملی صورت نگرفته و در حد یک پیشنهاد است.

 

دو واو

مجموعه‌ی رباعی‌ی "دو واو" هم که در پست قبلی توضیحات آن آمده. برای تهیه‌ی این کتاب‌ها می‌توانید به توضیحات داده‌شده در پست قبلی مراجعه کنید.

هم‌چنین تعداد قابل توجهی نقد در مورد این دو مجموعه توسط بسیاری از منتقدان و نویسنده‌گان نوشته شده که تعداد زیادی از آن‌ها در آرشیو وب‌لاگ قبلی‌ام و در لینک زیر مشاهده کنند: http://www.2vav.blogfa.com/8701.aspx

البته نقدهای دیگری هم علاوه بر این‌ها هست که در آن‌جا نیامده، به‌خصوص نقدهایی که بر "دو واو" نوشته شده. بخشی از این نقدها در پست قبلی موجود است. با این حال، هنوز هم از نظرات و پیشنهادات و یادداشت‌ها و نقدهای دوستان درباره‌ی کل این‌ کتاب و یا خوانش بر یک شعر استفاده خواهم کرد.

 

* * *

 

یک خوانش

 

و اما یادداشتی کوتاه از دوست شاعر و منتقدم حمیدرضا شکارسری در خصوص یکی از شعرهای کتاب "تهران برای شعر شدن شهر کوچکی‌ست" که روزنامه‌ی قدس 29 تیر 90 چاپ شده:

خوانش شعری از داوود ملک‌زاده


 حمیدرضا شکارسری


«و این من ام
- داوود-
«واو»های ام را
که بلند می کنند،
«داد»م بلندتر می شود» *


خردباوری (راسیونالیسم) و انسان گرایی (اومانیسم) مشخصات بارز و مؤلفههای آشکار مدرنیته اند. پروژه ای که با رنسانس کلید خورد خردباوری به علم گرایی انجامید و اومانیسم به فردگرایی منجر گردید و این همه به سکولاریسم پیدایش هنر مدرن خواه ناخواه از این مؤلفه ها متأثر بوده است. در این راستا مشخصاتی چون عینی گرایی، جزء نگری، معناگریزی و حتی معناستیزی، قالب شکنی، دین و اخلاق ستیزی و شخصی نویسی قابل تبیین و تحلیل می گردد.
توجه به «من» فردی و تشخص شاعر از ویژگی های مدرنی است که در شعر سنتی کمتر محلی برای بروز می یابد. در آن شعر «من» نوعی انسانی در متن حاضر می شود، پس حقایق کلی احضار می گردد. در شعر مدرن اما حضور «من» شخصی، وقایع جزئی و عینی جهان را فرا می خواند.
در شعر «داوود ملک زاده» یک بازی زبانی با نام شاعر منشأ آفرینش اثر گردیده است از این منظر نام شاعر و حروف آن، آن قدر مهم و پراهمیت هستند که جایگزین حقایق و معانی کلان و جهان شمول شعر سنتی شوند.
در عین حال این شعر با لحنی طنزآلود، اما معترض زمینه را برای خوانش و تأویل های بعدی از متن فراهم می کند. خوانش و تأویل هایی در حوزه های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی. شاعری که حتی از حروف نامش نمی گذرد، چگونه می تواند از ضایع شدن حقوق سیاسی و اجتماعی و اقتصادی اش به عنوان مطالبات به حق یک شهروند در وضعیت مدرن این روزگار بگذرد؟ وضعیتی که طبعاً باید دمکراتیک باشد.

* تهران برای شعر شدن شهر کوچکی ست- داوود ملک زاده- فرهنگ ایلیا- 1386 - صفحه 80

برای مشاهده‌ی روزنامه، روی لینک زیر کلیک کنید: http://www.qudsdaily.com/archive/1390/html/4/1390-04-29/page30.html#2

 

* * *

 

و...

 

پنج شعر از داوود ملک‌زاده در سایت آنات http://www.aanaat.com/content.asp?id=62543

 

سه شعر از داوود ملک‌زاده در سایت یانوس http://yanoos.net/blogs/view/post/?postid=1177&blog=sher

 

با سپاس

 

+ داوود ملک‌زاده ; ٩:٢۱ ‎ق.ظ ; ۱٥ امرداد ۱۳٩٠
comment نظرات ()